روزی روزگاری،(همین امروز) در تماسی با یکی از چکاچکیان(همان آس وپاسی از دیار کریمان با آن لاغری مفرط که به ورطه شعرنویسی و خبر کشیده شده ودر عرصه ارتباط با دیگران بسیار بی عرضه می باشد)، اعلام کرد که ایول تو چقدر خوب می نویسی بیا واسه ما هم بنویس. ما هم که گویی دو دستمان به بال تبدیل شده و شروع به پرواز کردیم و از خود بی خود شدیم که نگو ونپرس.(آخه از بچگی تو نوشتن (منظور همان انشا است) ضعف داشتیم به گونه ای که معلمان دبستانمان با کلی متر و تغییر مقیاس به انشای ما نمره پاسی می داد.( بابا معلمانمون راست می گفتند آخه کی تو جمله ی معترضه دوبارجمله ی معترضه میاره) ) . به هر روی بعد ازساعتی که به خانه رسیدیم یک عدد چیپس با طعم فلفل گرفتیم تا در حالی که با نمک میشیم، گزنده هم بشیم و شروع به نوشتن همین خزعبلات( درست نوشتم؟ املا بد نمیشد ما)کردیم. به هر روی در همین آغاز همکاری اعلام میکنیم که سنگ بزرگ نشانه نزدنه و ما خیالاتی چون به روز رسانی هر روزه نداریم. و از شما هم می خواهیم که چنانچه مطلب طنز قابل چاپ( منظور همان پابلیش(انتشار( پراکنش)) می باشد) دارید به آدرس ایمیل چکاچک ( فکر کنم وجود خارجی نداره) بفرستید تا با نام خودتان چاپ( منظور همان پابلیش(انتشار( پراکنش)) می باشد) شود. البته همانگونه که مشخص است تشخیص چاپ و یا عدم چاپ مطلب و نام نویسنده به عهده چکاچکیان می باشد و هیچ اعتراضی از قبیل:چرایی عدم چاپ یا سرقت ادبی پذیرفته نیست.
با سپاس چرندنویس( همین الان انتخاب شد، امکان تغییر می باشد. خواهشمند است این نام ونام های دیگر را در اداره ثبت شرکت ها ثبت نفرمایید
با سپاس خرمگس